Kur vihet apostrofi brenda fjalisë?

Pjesëzat mohuese s' dhe pyetëse ç' janë shkurtime: s' = nuk, ç' = çfarë. Shkurtimi kërkon apostrof dhe nuk ngjitet me fjalën që pason. Pa apostrof shpesh del një fjalë tjetër që ekziston vërtet (se, çdo), prandaj korrektori nuk e kap gabimin.

8 shprehje që e ndjekin këtë rregull

11s'e dijose diS'e di = nuk e di: s' (nuk) + e (trajta e shkurtër) + di. Pa apostrof del se di, ku se është lidhëz — një fjali krejt tjetër: tha se di gjithçka.
12s'kam kohëjoskam koheApostrofi shënon nuk-un e rënë, prandaj s'kam, s'ke, s'ka, s'kemi — kurrë skam.
13s'do të vijjosdo te vijTri elemente që ruhen të tria: s' (nuk), do të (e ardhmja) dhe folja. Në të folur bien të gjitha, në shkrim jo.
14s'më kujtohetjosme kujtohetPas s' vjen trajta e shkurtër e plotë: s'më, s'të, s'i, s'na — me ë-në e vet dhe pa u ngjitur.
15ç'po bënjocpo benÇ' = çfarë. Apostrofi ngjitet pas ç-së, pastaj vjen hapësirë: ç'po bën, ç'the, ç'kemi.
16ç'është kjojoçështë kjoEdhe para zanoreje ç-ja ruan apostrofin dhe nuk shkrihet me foljen: ç'është, ç'ora është.
17ç'do të thotë≠çdo ditëI njëjti tingull, dy fjalë të ndryshme: ç'do është çfarë + do, kurse çdo është një fjalë e vetme që s'merr kurrë apostrof.
18s'ka gjëjoska gjeGjë e ruan ë-në fundore. Kujdes: asgjë shkruhet bashkë, po s'ka gjë ndaras.

Rregulla të tjera