Si shkruhen fjalitë e përditshme saktë?

Ku bien ë-ja, pjesëza të dhe trajtat e shkurtra në të folur — por jo në shkrim.

10 shprehje që e ndjekin këtë rregull

27e dijoediE është trajtë e shkurtër dhe rri gjithmonë vetëm: e di, e kam, e pashë. Folja në veten e parë është di, jo dij.
28të duajotduaTë me ë është trajta e shkurtër (ty), kurse te pa ë është parafjalë vendi: te dera. Prandaj: të dua, të shoh, të them.
29do të vijjodo te viE ardhmja në shqipen standarde ndërtohet me do të + lidhore. Pjesëza të nuk hiqet në shkrim, edhe pse në të folur shpesh bie.
30kam qenëjokam qenPjesorja e foljes jam është qenë, me q- dhe me ë fundore. Gegërishtja kenë/kanë dhe shqiptimi çenë nuk hyjnë në shkrim.
31ke të drejtëjoke te drejtTri fjalë me dy ë. Kujdes edhe te dallimi drejt (ndajfolje: eci drejt) dhe i drejtë (mbiemër).
32më duhet të shkojjomduhet të shkojMë (mua) + duhet + lidhorja të shkoj. Pjesëza të është pjesë e foljes, jo shtesë që mund të hiqet.
33e kam bërëjoe kam baPjesorja standarde e foljes bëj është bërë, me dy ë. Format ba, bo janë krahinore.
34jam duke punuarjojam tue punueVeprimi në vazhdim shkruhet duke + pjesore, ose me pjesëzën po: po punoj. Tue është formë gege.
35në shtëpijon'shtëpiParafjala në shkruhet e plotë, kurrë me apostrof. Apostrofi në shqip shënon vetëm rënien e ë-së te trajtat t', m' dhe te s', ç'.
45te≠tekNjë parafjalë e vetme me dy trajta: te para bashkëtingëlloreje, tek para zanoreje. Asnjëra nuk shkruhet të — ajo është trajtë e shkurtër ose pjesëz folje.

Rregulla të tjera